tętnić

Wielki słownik ortograficzny PWN

tętnić -ni, -nią

Słownik języka polskiego PWN

tętnić
1. «uderzając w coś, powodować powstawanie głuchego, rytmicznego odgłosu»
2. «o ziemi, podłożu itp.: dudnić»
3. «o będących w ruchu maszynach, jadących pociągach itp.: wydawać, wywoływać rytmiczny dźwięk, odgłos»
4. «o krwi: pulsować»
5. «być ożywionym czymś, być pełnym odgłosów, dźwięków, ruchu itp.»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Pisze się wyspy południowego Pacyfiku
14.05.2018
Dzień dobry,
jak zapisać: Wyspy Południowego Pacyfiku czy wyspy południowego Pacyfiku?

Pozdrawiam
Czytelniczka

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... że wychłódło
    Nawet jądro planety. Więc obnażam przegub,
    Wypatruję, jak
    tętni moich tętnic źródło.

    Tu jest szept. Tu przestroga. Tu mowa...
  • ... zmęczonego zgiełkiem miasta podróżnika działa niczym balsam. Wysoko, zawieszone nad tętniącą ulicą, osłonięte przyciemnionymi szybami, pozwala bezkarnie zaglądać w okna kamienicom...
  • ... VIII
    Zbudziłem się w nocy z uczuciem niespodziewanej duszności. Krew
    tętniła mi w żyłach, bałem się, że buchnie lada moment, serce...

Encyklopedia PWN

prąd elektr. zmieniający się okresowo w taki sposób, że wartości graniczne amplitudy napięcia lub natężenia prądu mają jednakowy znak, a jego wartość średnia (całookresowa) nie jest równa zeru;
organellum komórkowe pierwotniaków słodkowodnych o funkcji osmoregulacyjnej;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego