tłumić

Wielki słownik ortograficzny PWN*

tłumić -mię, -mią; -m•my, -m•cie
tłum -mu, -mie; -mów
tłum. (= tłumacz, tłumaczenie) a. tł.

Słownik języka polskiego PWN*

tłumić
1. «używając różnych środków, gasić ogień»
2. «zmniejszać siłę lub intensywność czegoś»
3. «przyciszać, głuszyć»
4. «opanowywać jakiś odruch»
5. «hamować, opanowywać coś»
tłum I
1. «bardzo duża liczba ludzi zgromadzonych w jakimś miejscu»
2. lekcew. «przeciętni ludzie w przeciwieństwie do elity lub do poszczególnych jednostek»
tłum II «mnóstwo»
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego