tłumić

Wielki słownik ortograficzny PWN

tłumić -mię, -mią; -m•my, -m•cie
tłum -mu, -mie; -mów
tłum. (= tłumacz, tłumaczenie) a. tł.

Słownik języka polskiego PWN

tłumić
1. «używając różnych środków, gasić ogień»
2. «zmniejszać siłę lub intensywność czegoś»
3. «przyciszać, głuszyć»
4. «opanowywać jakiś odruch»
5. «hamować, opanowywać coś»
tłum I
1. «bardzo duża liczba ludzi zgromadzonych w jakimś miejscu»
2. lekcew. «masy, motłoch, pospólstwo»
tłum II «mnóstwo»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego