tabun

Wielki słownik ortograficzny PWN

tabun -nu, -nie; -nów

Słownik języka polskiego PWN

tabun I
1. «stado dzikich koni, czasem też innych zwierząt»
2. «hałaśliwa i przemieszczająca się duża grupa ludzi»
3. «duże stado dropi lub dzikich gęsi»
4. daw. «koń stepowy»

• tabunowy
tabun II «gaz bojowy o działaniu paralityczno-drgawkowym»
• tabunowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego