tenis

Wielki słownik ortograficzny PWN

tenis (tkanina) -su, -sie
tenis (gra) -sa, -sie

Słownik języka polskiego PWN

tenis
1. «gra sportowa rozgrywana na korcie przez dwie lub cztery osoby»
2. «tkanina wełniana w drobne, jaśniejsze prążki»

• tenisowy • tenisista • tenisistka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

tenis
3.04.2012
Witam,
oglądając transmisje telewizyjne z zawodów kobiecego tenisa, niejednokrotnie słyszałem, jak komentator chwali zawodniczkę słowami: „Grała doskonały tenis”. Z jednej z innych odpowiedzi w Poradni wiem, że tenis to rzeczownik dwurodzajowy i dlatego tenis, a nie tenisa, ale zawsze zdawało mi się, że poprawnie powinno być w tenis/tenisa, a nie samo tenis/tenisa. Czy taka forma jest poprawna?
mistrz na zawodach
13.05.2015
Szanowni Językoznawcy!
Jaka forma jest poprawna: mistrz tenisa, mistrz w tenisa, mistrz w tenisie? Zawody w skakaniu, zawody w skakanie?
Pozdrawiam i dziękuję za odpowiedź
Anna
minitenis
3.11.2009
Szanowni Państwo,
często spotykam się z niepoprawnym w moim mniemaniu zapisem słowa minitenis, które pisane jest rozłącznie. Nawet Państwowy Związek Tenisowy zapisuje minitenis niekonsekwentnie, raz łącznie, a raz rozdzielnie. Podobnie robią wszystkie ośrodki tenisowe zajmujące się szkoleniem najmłodszych. Frekwencja w przeglądarce Google jest przeważająca na rzecz mini tenisa. Może rozwieją Państwo moje wątpliwości? Minitenis mini tenis?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... został samotnym liderem klasyfikacji strzelców.
    (PAP)



    Serena pokonała swoją siostrę

    tenis W pokazowej grze tenisowej Serena Williams pokonała swoją starszą siostrę...
  • ... Twego ulubionego sportu, np. gry w golfa, żeglarstwa, jeździectwa czy tenisa. Możliwości ku temu są bardzo duże, niezależnie od tego jaką...
  • ... i Tomasz Krzeszewski nie zagrają w drużynowych mistrzostwach świata w tenisie stołowym, które od 1 do 7 marca odbędą się w...

Encyklopedia PWN

tenis, tenis ziemny,
gra sport. dla 2 lub 4 osób, prowadzona na przedzielonym siatką korcie tenisowym;
tenis
[ang.],
tkanina z wełny czesankowej, o tkackim splocie skośnym (często łamanym wzdłuż osnowy) i charakterystycznych podłużnych, pasiastych wzorach;
tenis stołowy, ping-pong,
gra sport. dla 2 (gra pojedyncza) lub 4 osób (gra podwójna lub mieszana), prowadzona na specjalnym stole, przedzielonym siateczką;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego