tlenowiec

Wielki słownik ortograficzny PWN

tlenow•ce -ców

Słownik języka polskiego PWN

tlenowiec
1. zob. aerobiont.
2. «każdy pierwiastek należący do szesnastej grupy układu okresowego pierwiastków»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... organizmów, podobnie jak człowiek, potrzebuje tlenu (organizmy te określamy jako tlenowce, czyli aeroby), jednak znane są bakterie i pierwotniaki, które nie...
  • ... to za czat na tlenie się pojawił

    nowa zabawka
    dla
    Tlenowców
    ludzie sorki ale musze
    no i się pojawił
    OK
    a...
  • ... muszę na odwyk
    z daleka?
    ojjjjjjj
    na jaki odwyk asiu?
    tlenowiec

    od czatu
    bo popadam w nałogi
    najlepszy drugi czat..
    a...

Encyklopedia PWN

tlenowce, aerobionty, aeroby, oksybionty,
biol. organizmy żyjące w środowisku zawierającym tlen atmosferyczny i korzystające z energii uwalnianej w procesach oddychania komórkowego (tlenowego);
pierwiastki chemiczne stanowiące 16. grupę układu okresowego: tlen (O), siarka (S), selen (Se), tellur (Te) i polon (Po);
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego