trajkotanie

Wielki słownik ortograficzny PWN*

traj•kotać -oczę (a. -ocę, a. -otam), -oczą (a. -ocą, a. -otają); -ocz•cie a. -otaj•cie

Słownik języka polskiego PWN*

trajkotać
1. pejor. «mówić szybko, dużo i beztreściwie»
2. pot. «stukać, terkotać, turkotać»

Synonimy

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego