troszeńkę

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

trochę I «przysłówek komunikujący, że stopień cechy lub zakres stanu rzeczy bądź zjawiska, o których mowa w zdaniu, nie jest duży, np. Trochę go martwiła ta pogoda., lub komunikujący, że to, o czym mowa, trwało przez krótki czas, np. Musisz trochę poczekać.»
• troszkę, troszeczkę, troszeńkę
trochę II «partykuła komunikująca o niewielkim stopniu nasilenia cechy, np. To trochę naiwność.»
• troszkę, troszeczkę, troszeńkę
trochę III «zaimek komunikujący o niedużej ilości rzeczy lub osób, np. Odłożył trochę pieniędzy na remont., bądź o niewielkim stopniu natężenia cechy lub stanu, np. To wymaga trochę ostrożności.»
• troszkę • troszeczkę • troszeńkę

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Ponieważ bohater nie spełniał warunków typowości. "Indywidualnych ludzkich cech" posiadał troszeńkę za wiele i ciut za bardzo niepożądanych: był na przykład...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego