turbulentny

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

turbulencja
1. «chaotycznie poruszające się wiry i strumienie powietrza w atmosferze ziemskiej»
2. «ruch cieczy lub gazu, w którym tory poszczególnych elementów cieczy lub gazu przecinają się ze sobą w chaotyczny sposób»

• turbulencyjny, turbulentny

Porady językowe

turbulentnie
11.07.2007
Czy w tekście lekko archaizowanym (powieść historyczna, XIII w.) można użyć terminu de facto naukowego: turbulentny, turbulentnie, który najlepiej oddaje stan rzeczy? Kontekst: „Życie w domu schadzek toczyło się...”.
Z góry dziękuję za odpowiedź i serdecznie pozdrawiam.
RW

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rzędu i dużej szorstkości den kanałów podlodowcowych ruch wody jest turbulentny (liczba Reynoldsa Ą 2000, liczba Froude'a Ą 1; warunki ruchu...
  • ... warunki ruchu turbulentnego por. Embleton, Thornes, 1985; Klimaszewski, 1978). Ruch turbulentny wody, a właściwie jego składowa skierowana w górę, przeciwdziała sedymentacji...
  • ... jest bardzo charakterystyczna dla wód opuszczających lodowiec. W związku z turbulentnym przepływem i dużą lepkością wód roztopowych sedymentacja cząstek zawieszonych jest...

Encyklopedia PWN

przepływ turbulentny, przepływ burzliwy, przepływ niestacjonarny,
przepływ płynu, w którym parametry przepływu (prędkość, ciśnienie, gęstość i in.) w poszczególnych punktach przepływu zmieniają się w sposób chaotyczny;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego