tyłeczek

Wielki słownik ortograficzny PWN

tyłeczek -cz•ka, -cz•kiem; -cz•ki, -cz•ków

Słownik języka polskiego PWN

tył
1. «tylna strona czegoś»
2. «u człowieka: część ciała po stronie pleców; u zwierząt: część ciała położona najdalej od głowy»
3. «przestrzeń znajdująca się poza kimś lub czymś, kierunek przeciwny do kierunku patrzenia»
4. euf. «pośladki»
5. euf. «część ubrania okrywająca pośladki»

• tyłeczek
tyłek
1. pot. «pośladki»
2. pot. «część ubrania okrywająca pośladki»
3.  «część pantofla okrywająca piętę»

• tyłeczek

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... powstrzymać, nie mogłam dłużej nad sobą panować, i mój dziewczęcy tyłeczek, moja tylcia rozpoczęła swój popisowy, nieokiełzany rytmiczny taniec, i nie...
  • ... ona się broni, tym bardziej jest to ekscytujące. Kontakt z tyłeczkiem też może być różny. Kiedy jej pośladki rozgrzewają się, nie...
  • ... to jest number one! Wspominałam już kiedyś moją słabość do tyłeczków? To urocze miejsce, gdzie plecy tracą swoją szanowaną nazwę, zajmuje...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego