udziwniony

Wielki słownik ortograficzny PWN

udziw•niony; -w•nieni
udziw•nić -nię, -nią; -nij•cie
udziw•nienie; -w•nień

Słownik języka polskiego PWN

udziwnićudziwniać «uczynić coś dziwnym i niezwykłym»
udziwnienie «element czegoś sprawiający, że coś staje się dziwne»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego