uległy

Wielki słownik ortograficzny PWN

uległy; -gli; -glej•szy
ulec uleg•nę, uleg•niesz, uleg•ną; uleg•nij•cie; uległ; uległ•szy

Słownik języka polskiego PWN

uległy «dający sobą kierować; też: właściwy takiej osobie»
• ulegle • uległość
ulec, ulegnąćulegać
1. «zostać pokonanym w grze, walce itp.»
2. «zgodzić się na coś wskutek czyichś próśb, nalegań, podporządkować się komuś lub czemuś»
3. «pozwolić sobą zawładnąć jakimś uczuciom»
4. «zmienić się lub zniszczeć w wyniku działania jakichś czynników»
5. «zgodzić się na współżycie płciowe»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego