umykać

Wielki słownik ortograficzny PWN

umykać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

umknąćumykać
1. «oddalić się skądś biegiem, uciec przed kimś lub przed czymś szybko»
2. «uchylić się przed dotykiem, uderzeniem»
3. «uniknąć czegoś niebezpiecznego lub przykrego»
4. «o czasie lub zjawiskach trwających w czasie: upłynąć bardzo szybko»
5. «wykroczyć w czymś poza ustalone granice, nie poddać się czemuś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

bebzun
24.09.2014
Jaka jest etymologia słowa bebzun (jako potoczne określenie na brzuch)?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... ze strachu, a Felek musiał co sił w długich nogach umykać przed oburzonymi siostrzyczkami zakonnymi w białych skrzydlatych kornetach,
    a ten...
  • ... terenie - literackim. Niechże więc nie buduje systemu, ale postawę.
    Gombrowicz
    umykał zawsze wszelkiemu przyporządkowaniu: dość go było przyszpilić jakimkolwiek określnikiem, aby...
  • ... karuzeli ciekło jak z nosa - katastrofa dziecięcego świata! Strużki wody umykały żłobieniami rozpękniętej ziemi, grube nici deszczu tworzyły wiszące w powietrzu...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!