uspokojenie

Wielki słownik ortograficzny PWN

u•spokoić -koję, -koisz, -koją; -kój•cie

Słownik języka polskiego PWN

uspokojenie «stan spokoju po ustąpieniu zdenerwowania, niepokoju itp.»
uspokoićuspokajać
1. «skłonić kogoś do ciszy i spokoju»
2. «przywrócić komuś spokój, usuwając obawy, zdenerwowanie itp.»
uspokojony
1. «taki, który pozbył się niepokoju, zdenerwowania itp.»
2. «niczym niezakłócony, nieruchomy i cichy»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego