utrupiać

Wielki słownik ortograficzny PWN

u•trupiać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

utrupićutrupiać
1. pot. «zabić kogoś»
2. pot. «zniszczyć, zaprzepaścić coś»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... łatwość utrupiania jest wprost proporcjonalna do odległości, z jakiej się utrupia.
    Najtrudniej udusić gołymi rękami.
    Łatwiej zabić włócznią, nie mówiąc już...
  • ... tłumaczyłem, jak to bywa?
    Ile razy tłumaczyłe m, że łatwość
    utrupiania jest wprost proporcjonalna do odległości, z jakiej się utrupia.
    Najtrudniej...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego