wąsaty

Wielki słownik ortograficzny PWN

wąsaty; -aci

Słownik języka polskiego PWN

wąsaty
1. «o człowieku, zwierzęciu: mający duże wąsy»
2. «o twarzy: taka, na której są wąsy»
3. «o niektórych zbożach, trawach itp.: mający plewki opatrzone ościami»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

bokobrodaty
2.03.2007
Czy istnieje w języku polskim określenie mężczyzny noszącego bokobrody, analogiczne do brodaty, wąsaty, pejsaty? Czy przymiotnik bokobrodaty mógłby pełnić tę rolę i jest poprawnie zbudowany?
ubogi
5.02.2002
Dzień dobry.
Chciałbym się dowiedzieć, jaka jest etymologia słowa ubogi.
Pozdrawiam serdecznie,
Paweł Barański

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... to dla dzieci na pierniki.

    Jegor szerokim gestem ręki wyciera
    wąsate usta i kłania się w pas:

    - Dziękuję, Fiokła Antonowna.

    Odkąd...
  • ... mych sióstr odpowiedział.
    HRABINA ORDURANI szeptem do POLAKA WĄSATEGO.
    POLAK
    WĄSATY Pani Hrabina zapytuje... czy was,
    Matko... bito?
    KSIENI MIECZYSŁAWSKA milcząco...
  • ... panna cycata i urodziwa, a uzbrojony w halabardę niżnik zawadiacko wąsaty. Figury te zwały się po krasnoludzku hraval, vaina i ballet...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego