wąsik

Wielki słownik ortograficzny PWN

wąsik -ka, -kiem; -ki, -ków

Słownik języka polskiego PWN

wąs
1. «zarost nad górną wargą mężczyzny; też: jedno z dwu pasm włosów składających się na ten zarost»
2. «jeden z długich, sztywnych włosów czuciowych lub wydłużonych wyrostków skórnych po obu stronach pyska zwierzęcia»
3. «długi, giętki wyrostek, zwłaszcza u pnączy, którym roślina przyczepia się do podpory»
4. «wąski, długi przedmiot, służący np. do przytrzymywania lub przyczepiania czegoś»

• wąsik • wąsisko

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Czerwony Kapturek spotkał wilka
28.09.2018
Moje pytanie dotyczy prawidłowej odmiany czasowników wraz z rzeczownikami w rodzaju męskim w sytuacji gdy wiemy, iż są płci żeńskiej. (np. Czerwony Kapturek z popularnej bajki). Czy poprawnie należy pisać: Czerwony Kapturek spotkał wilka w lesie..., czy też Czerwony Kapturek spotkała wilka? Ja skłaniam się do wersji 2 – przecież wiemy, że chodzi o dziewczynkę.
W analogicznej konstrukcji nie powiemy przecież: Dr Wąsik przepisał mi receptę w sytuacji, gdy dr Wąsik jest kobietą.
napisik
9.11.2013
Niedawno utworzyłam w grze scrabble zdrobnienie napisik, które to słowo w słowniku języka polskiego nie występuje, mimo, że wydaje mi się poprawnie utworzone i używane, być może rzadko, ale jednak. Dlatego zastanawiać zaczęło mnie, co decyduje o tym, że jedno zdrobnienie jest uwzględnione w słowniku języka polskiego, a inne nie. Czy brak jakiegoś zdrobnienia w tym słowniku może być traktowany jako ostateczny dowód na nieistnienie tego zdrobnienia, a więc jego niepoprawność?

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... czabanowie, pastuchy z dziada pradziada. Głowy mieli golone brzytwą, cienkie wąsiki zwisające chińską modłą, przyodziani w baranie szuby wywrócone futrem na...
  • ... się i ukazała w nich głowa Stefana. Poruszył kilka razy wąsikiem i już wiedziała, że szykuje jakąś niespodziankę. Po chwili Stefan...
  • ... uciszanych przez kobietę w chustce na głowie, młody człowiek z wąsikiem, stojący na uboczu, wpatrzony bezmyślnie w jeden punkt.
    - Przypuszczam, że...

Encyklopedia PWN

Wąsik Wiktor, ur. 1883, zm. 1963,
historyk filozofii i pedagogiki;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego