wątły

Wielki słownik ortograficzny PWN

wątły; -tli; -tlej•szy

Słownik języka polskiego PWN

wątły
1. «odznaczający się słabą budową ciała, słabym zdrowiem»
2. «o budowie ciała: szczupły, mizerny»
3. «mający słabą konstrukcję, chwiejny, wiotki»
4. «słabo postrzegalny»
5. «pozbawiony podstaw, zagrożony unicestwieniem»

• wątło, wątle • wątłość • wątlutki • wątlutko

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

dojdzięto, doszlono
9.12.2008
Szanowni Eksperci!
Często w poradni określa się coś jako nieużywane, ale zbudowane poprawnie – czy można tak powiedzieć o imiesłowach dojdzięto, doszlono? Wydaja się być bardzo przydatne, dlaczego więc nie funkcjonują w jezyku polskim?
Dziękuję,
Magda

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... nazwałem sobie ziemniaczaną z mięsem. W niej to naruszona została wątła proporcja między składnikami, tak że te mniej ważne, czyli ziemniaki...
  • ... pojmuję, jak mogliście tu dostawić człowieka tak lichej kompleksji i wątłego, widać od razu, zdrowia!... Jego cesarzewiczowska mość będzie zgorszony!
    Patrzył...
  • ... swoistej twierdzy: im wyższej tym bezpieczniejszej. Pewne elementy, zdobnicze stanowią wątły i przeważnie pokraczny relikt dawnej świetności sztuki ludowej. Są przedsięwzięciem...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego