wariatuńcio

Wielki słownik ortograficzny PWN

wariatuń•cio (pot.) -cia; te -cie, ci -ciowie, -ciów

Słownik języka polskiego PWN

wariat
1. pot. «osoba chora psychicznie»
2. pot. «osoba postępująca nieobliczalnie lub bezsensownie»

• wariacki • wariacko • wariatuńcio • wariatka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... gdy tańczyli pierwszego mazura, podszedł do niej nieco utykając, pomyślała: "Wariatuńcio, jakżeż on mazura zatańczy?, ale mu nie odmówię, pal sześć...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego