warunki

Wielki słownik ortograficzny PWN

warunek -n•ku, -n•kiem; -n•ków

Słownik języka polskiego PWN

warunki
1. «okoliczności, w których ktoś żyje, działa, przebywa, w których coś się dzieje, zachodzi»
2. «zespół cech predestynujących kogoś do czegoś»
warunek
1. «czynnik, od którego uzależnione jest istnienie lub zajście czegoś»
2. «zastrzeżenie w umowie, od którego spełnienia zależy zrealizowanie czegoś»
3. «we wnioskowaniu implikacyjnym: stan rzeczy, który musi zajść, aby mógł zaistnieć inny stan rzeczy»
warunek konieczny, warunek sine qua non [wym. – s-ine kwa non] «warunek, który musi być spełniony, aby mogło zajść jakieś zdarzenie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego