wiatr

Wielki słownik ortograficzny PWN

wiatr -ru, wietrze; -rów

Słownik języka polskiego PWN

wiatr
1. «ruch powietrza powstający na skutek nierównomiernego rozkładu ciśnienia atmosferycznego na powierzchni Ziemi»
2. «tendencja, prąd, zjawisko, wywołujące zmiany w jakimś środowisku»
3. łow. «węch zwierzęcia; też: zapach właściwy danemu zwierzęciu lub człowiekowi, wyczuwany przez zwierzę»

• wiaterek, wietrzyk • wietrzysko
pełny wiatr «wiatr wiejący wprost w rufę; też: kurs statku płynącego z wiatrem»
pod wiatr «w kierunku przeciwnym, niż wieje wiatr»
pomyślny wiatr «wiatr sprzyjający żegludze»
wiatr halny «silny, porywisty wiatr wiejący w Karpatach i Sudetach»
wiatr południowy «wiatr wiejący z południa»
wiatr północny «wiatr wiejący z północy»
wiatr słoneczny, gwiazdowy «strumień naładowanych elektrycznie cząsteczek wypływających ciągle we wszystkich kierunkach ze Słońca i innych gwiazd»
wiatr wschodni «wiatr wiejący ze wschodu»
wiatr zachodni «wiatr wiejący z zachodu»
wiatry pot.; zob. gazy.
róża wiatrów «rysunek przedstawiający częstotliwość wiatrów wiejących z różnych kierunków, umieszczany na dawnych mapach nawigacyjnych»
z wiatrem «w kierunku wiania wiatru»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

wiatr i sweter
31.10.2002
Dzień dobry Państwu,
Czy mogliby państwo wytłumaczyć mi nielogiczność językową w słowach: wiatr, ale nie wiater, sweter, ale nie swetr?
Z góry dziękuję.
wiatr, cisza
6.04.2013
Jest milczenie. I cisza. Słowa niepotrzebne,
gdy w twych włosach zanurzę dłonie tak jak w wodzie.
W sowich oczach jak w chmurach cały się rozepnę.
Są wiatr, cisza… Muzyką są chwile przy tobie.

Czy ostatni wers jest poprawny?
Taki wiatr mi nie straszny (!)
16.03.2014
Jak należy napisać nie straszny czy niestraszny (i dlaczego): „Taki wiatr mi nie straszny”?

Ciekawostki

Mówimy „Kto wiatr sieje, zbiera burzę” , mając na myśli to, że osoba wprowadzająca niepokój ponosi zwielokrotnione skutki swego działania.
Mówimy „Biednemu zawsze wiatr w oczy (wieje)” , mając na myśli to, że człowieka biednego lub pechowego zawsze spotykają nieszczęścia.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... znak w chińskim horoskopie,
    - sprawdź, któremu z czterech żywiołów (ogień,
    wiatr, woda, ziemia) przyporządkowany jest twój znak horoskopu,
    - wybierz odpowiedni kolor...
  • ... ciepło.
    - Bo pani ma okna na północ, a teraz wiał
    wiatr z tej strony, mi na szczęście było cieplej, bo wiatr...
  • ... chłodna woda. Jeszcze jeden wysiłek dźwignięcia się i już resztę wiatr sam zrobił: wyrwał go z kabiny.

    Natychmiast po wyskoczeniu lotnik...

Encyklopedia PWN

ruch powietrza atmosferycznego względem powierzchni Ziemi;
strumień naładowanych elektrycznie cząstek wypływających z korony słonecznej w przestrzeń międzyplanetarną;
wojsk. średni stały (jednakowy dla wszystkich wysokości) wiatr, którego prędkość i kierunek są przyjmowane w artylerii do obliczeń toru pocisku.
modelowy, poziomy, stacjonarny ruch powietrza atmosferycznego (wiatr) o kierunku zgodnym z kierunkiem prostoliniowych izobar w nie zmieniającym się polu ciśnienia;
modelowy, poziomy, stacjonarny ruch powietrza atmosferycznego (wiatr) o kierunku zgodnym z kierunkiem krzywoliniowych izobar w nie zmieniającym się polu ciśnienia;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego