widzieć

Wielki słownik ortograficzny PWN

widzieć -dzę, -dzą; -dział, -dzieli
widzenie; -dzeń

Słownik języka polskiego PWN

widzieć
1. «postrzegać kogoś lub coś wzrokiem»
2. «mieć zdolność reagowania na światło, postrzegania osób i rzeczy»
3. «obejrzeć film, sztukę, wystawę»
4. «spotkać się z kimś»
5. «przypominać lub wyobrażać sobie coś»
6. «zdawać sobie z czegoś sprawę»
7. «rozumieć i oceniać coś w określony sposób»
8. «znajdować w kimś lub czymś jakąś cechę»
9. «sądzić, że ktoś nadaje się do pełnienia jakichś funkcji»
widzieć się
1. «widzieć swoje odbicie w czymś»
2. «widzieć siebie wzajemnie»
3. «spotkać się z kimś»
4. pot. «odnosić jakieś wrażenie, np. Coś mi się widzi, chłopcy, żeście przesadzili.»
5. pot. «podobać się, np. Jak wam się to widzi?»
widzenie
1. «to, co widzimy, choć nie istnieje w rzeczywistości»
2. «odwiedziny u więźnia»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego