wolno-

Wielki słownik ortograficzny PWN

wol•no (można)
wol•no (jak?); -niej
nie wol•no (nie można)

Słownik języka polskiego PWN

wolno-
1. «pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący, że to, co nazywa drugi człon złożenia, nie podlega żadnym ograniczeniom ani wpływom»
2. «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na niewielkie tempo tego, co nazywa drugi człon złożenia»
budynek wolno stojący «budynek niestykający się z innymi budynkami»
wolno I
1. «nie śpiesząc się»
2. «swobodnie, luzem»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego