wpieprzać

Wielki słownik ortograficzny PWN

wpieprzać (pot.) -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

wpieprzyćwpieprzać
1. posp. «zjeść coś»
2. posp. «umieścić coś gdzieś»
3. posp. «nakłonić kogoś do przyjęcia lub kupna czegoś wbrew jego woli»
4. posp. «przyczynić się do stworzenia komuś trudnej sytuacji»
5. posp. «pobić kogoś»
6. posp. «wywołać w kimś gniew, złość»
7. posp. «umieścić kogoś w jakimś miejscu wbrew jego woli»
wpieprzyć sięwpieprzać się
1. posp. «wtrącić się w czyjeś sprawy»
2. posp. «wtrącić się w czyjąś rozmowę»
3. posp. «zderzyć się z czymś»
4. posp. «wejść gdzieś bez czyjejś zgody»
5. posp. «znaleźć się w trudnej sytuacji na skutek podjęcia złej decyzji»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... jadł". A on mi na to : "A taki słoń trawę wpieprza, a jaka siła!". No i tu się, cholera, pomylił. Ta...
  • ... by się stoczył - i biada temu, kto tak jak on wpieprzałby się w cudze życie.
    Następnego dnia przyszła Lenka i rozmawialiśmy...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego