wprawiony

Wielki słownik ortograficzny PWN

wprawić -awię, -awią; -aw, -aw•cie

Słownik języka polskiego PWN

wprawićwprawiać
1. «umocować coś w czymś»
2. «spowodować powstanie jakiegoś stanu psychicznego»
3. «ćwiczeniami wdrożyć kogoś, coś do czegoś»
wprawić sięwprawiać się
1. «nabyć wprawy w czymś przez ćwiczenia»
2. «doprowadzić się do jakiegoś stanu psychicznego»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego