wypaczy��

Wielki słownik ortograficzny PWN

wypaczenie; -czeń
wypaczyć -czę, -czą; -cz•cie

Słownik języka polskiego PWN

wypaczenie «nieprawidłowy proces lub zjawisko zniekształcające funkcjonowanie czegoś»
wypaczyćwypaczać
1. «spowodować wygięcie, zniekształcenie czegoś»
2. «przedstawić coś niezgodnie z rzeczywistością»
3. «zdeformować czyjś charakter»
wypaczyć sięwypaczać się
1. «ulec wygięciu, zniekształceniu»
2. «ulec destrukcji, niekorzystnym zmianom»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego