zadziwiający

Wielki słownik ortograficzny PWN

zadziwiać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

zadziwiający «budzący zdumienie lub podziw»
• zadziwiająco
zadziwićzadziwiać «wprawić w zdumienie lub podziw»
zadziwić sięzadziwiać się «okazać zdziwienie lub podziw»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Ale z ciebie numer!
17.09.2005
Zastanowiła mnie kwestia pisowni słowa numer w D lp. Słownik PWN podaję jedynie formę numeru, co nie budzi moich zastrzeżeń przy przyjęciu znaczenia numer jako liczby czy przedmiotu opatrzonego jakąś liczbą. Jednak numer potocznie oznacza również łobuziaka. Wydaje mi się, że w tym znaczeniu powinno brzmieć numera. Dostrzegam analogię ze słowem fenomen, gdzie stosujemy formy fenomenu (zjawisko zadziwiające) lub fenomena (człowiek uzdolniony). Czy mam rację?
Apozycja w skodzie octavii
12.12.2015
Spotkałem się z hasłem reklamowym: Co cię zadziwia w Skodzie Octavia?. Czy nie powinno być: Octavii?
W poradni wiele razy pojawiło się sformułowanie „konstrukcja apozycyjna”. Czym właściwie są te konstrukcje i jakimi rządzą się prawami? Pytam, bo być może gdybym to wiedział, sam potrafiłbym odpowiedzieć sobie na zadane pytanie. Wyłowiłem dwa przykłady, które tak określono: na stacji Ratusz Arsenał, pacjenci z wirusem ebola. Jednakże Skoda Octavia wydaje mi się innego rodzaju sytuacją.
ewenementalny
22.12.2014
Zwracam się z prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy dopuszczalne jest używanie (zwłaszcza w języku oficjalnym) przymiotnika ewenementalny, którego nie notują żadne słowniki. Według Google słowo to użyte zostało 233 razy, zawsze w tym samym znaczeniu – na określenie czegoś stanowiącego ewenement.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... chwytania i połykania obiektów znacznie przekraczających wielkością rozmiary ich głowy. Zadziwiające, jak dalece pod tym względem ewolucja gadów była równoległa do...
  • ... roześmiany łobuz o czarnych włosach i płomiennych oczach.
    - To jest
    zadziwiające, jak te dziewczynki umieją wdzięcznie kłamać! - wykrzyknął. - Nakłamałaś mi, jak...
  • ... Marta nawet z komiczną arogancją.
    Nazajutrz wszakże Adam unikał córki,
    zadziwiał ją obojętnością i po wszelkie dyspozycje odsyłał "do mamy". Róża...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego