zbir

Wielki słownik ortograficzny PWN

ZBiR (= Związek Białorusi i Rosji) ZBiR-u, ZBiR-ze
zbir -ra, -rze; -ry, -rów

Słownik języka polskiego PWN

zbir
1. «opryszek, bandyta»
2. «w średniowieczu: pachołek miejski łapiący złoczyńców»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

zbiry i chłopaki
4.06.2012
Cytat z Trzech muszkieterów: „Zbiry, rozpływając się w podziękowaniach, uprowadzili swą zdobycz. Gdy schodzili, d'Artagnan uderzył dowódcę po ramieniu”. Czy nie powinno być: „Zbiry (...) uprowadziły swą zdobycz. Gdy schodziły...”?
I jeszcze jedno: „Wynajął zbirów, którzy go zasztyletowali” czy też: „Wynajął zbirów, które go zasztyletowały”? „Chłopaki wygrały mecz”, „Znalazł chłopaków, którzy wygrali mecz” czy też: „Znalazł chłopaków, które wygrały mecz”. Proszę o wytłumaczenie tych zawiłości językowych.
Dziękuję

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rączek rzecz jasna nie chce się im kalać, znaleźli najemnego zbira, Stefana Skellena, cierpiącego na przerost ambicji. Jak to było, Skellen...
  • ... jeszcze gorzej, bo tzw. "wolny świat" aktywnie pomagał katom i zbirom Stalina, wyławiać i dostarczać do ZSRR tych nieszczęśników, którym udało...
  • ... Kowieńskiej na Pradze-Północ w środę po południu zapukało trzech zbirów. Grożąc nożem, zażądali od niego pieniędzy. Gdy mężczyzna odmówił, dostał...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego