zbity

Wielki słownik ortograficzny PWN

zbity; zbici
zbić -iję, -iją; -ij•cie ,

Słownik języka polskiego PWN

zbity «złożony z osób lub elementów znajdujących się bardzo blisko siebie»
zbićzbijać
1. «połączyć elementy drewniane w całość za pomocą gwoździ»
2. «ułożyć lub ustawić coś ciasno, na niewielkiej przestrzeni»
3. «wiele razy uderzyć człowieka lub zwierzę»
4. «mocno uderzyć o coś jakąś częścią ciała, powodując jej opuchnięcie i bolesność»
5. «stłuc coś szklanego lub porcelanowego»
6. «udowodnić niesłuszność poglądów, argumentów itp.»
7. «dużo na czymś zarobić»
8. «w szachach, warcabach itp.: wyeliminować z gry pionek»
9. daw. «uderzywszy, strącić coś»
zbić cios, uderzenie «odeprzeć cios, uderzenie»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego