zeszkapiały

Wielki słownik ortograficzny PWN

ze•szkapieć -pieję, -pieją; -piał, -pieli

Słownik języka polskiego PWN

zeszkapiały
1. pot. «o koniu: stary i zabiedzony»
2. pot. «o człowieku: taki, który zniedołężniał»
zeszkapieć
1. pot. «o koniu: zestarzeć się»
2. pot. «o człowieku: zniedołężnieć»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... na rodzinę przepisali i tam wstąpili z jednym krowim ogonem, zeszkapiałym koniem albo i bez niczego... Władza w nich jak w...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego