zezwierzęcony

Wielki słownik ortograficzny PWN

ze•zwierzęcić -ęcę, -ęcą; -ęć•cie

Słownik języka polskiego PWN

zezwierzęcenie «stan tego, kto zezwierzęciał»
zezwierzęcić «upodobnić do brutalnego, dzikiego zwierzęcia»
zezwierzęcić się, zezwierzęcieć «upodobnić się do zwierzęcia»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego