zmiatać

Wielki słownik ortograficzny PWN

zmiatać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

zmieśćzmiatać
1. «usunąć coś skądś za pomocą miotły, szczotki»
2. «działając z dużą siłą, porwać i zabić kogoś lub zniszczyć coś»
3. «o wietrze: wiejąc, zgarnąć skądś liście, śmieci itp.»
4. pot. «zjeść coś szybko i łapczywie»
5. zmiatać pot. «szybko uciekać»
6. zmiatać pot. «na czyjeś polecenie szybko odchodzić lub wychodzić skądś»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... wrzasnął Korbal - innego miejsca nie znalazłeś, tylko akurat nade mną?! Zmiataj stąd, gejzyr sobaczy! - Nu, dlaczego zaraz gejzyr? - uspokajał go z...
  • ... alarm. Ostry jazgot żelaza przeleciał z końca w koniec ulicy, zmiatając sen, budząc życie i tumult wśród ludzi leżących pokotem. Kobiety...
  • ... pewno niezmiernie głęboką, bo nie wypełniły jej całe wodospady piachu, zmiatane bezustannie z brzegów uderzeniami wiatru. Zatrzymali się i Rohan wysłał...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego