znakomitość

Wielki słownik ortograficzny PWN

znakomitość -ści; -ści

Słownik języka polskiego PWN

znakomitość
1. «ktoś znakomity»
2. «cecha tego, co jest znakomite»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Porady językowe

Słowiański mistrz
15.11.2018
Dzień dobry,
chcę zapytać, czy istnieje w języku polskim słowo równe znaczeniowo słowu mistrz, ale mające pochodzenie słowiańskie? Mistrz pochodzi bodajże z łaciny, a zależy mi na odnajdywaniu i używaniu jak największej ilości słów słowiańskich. Jeśli takiego słowa nie ma, to jak mogłoby ono wyglądać, jak można by je stworzyć?

Pozdrawiam,
Filip Leon Opuk

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... roli ciąży jakieś przekleństwo, miały z nią niesamowite problemy różne znakomitości. We Francji na przykład grała pannę Julię Isabelle Adjani; po...
  • ... u niego w jedną całość. Nadar jest autorem słynnych portretów znakomitości ówczesnej Francji i nie tylko Francji: portretu Aleksandra Dumasa, Eugene'a...
  • ... w rozumieniu polskich interpretatorów literatury, ale wielu z nich było znakomitościami naszego piśmiennictwa.
    Miało się w każdym razie miasto czym chwalić...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego