zwiewać

Wielki słownik ortograficzny PWN

zwiewać -am, -ają

Słownik języka polskiego PWN

zwiaćzwiewać
1. «o wietrze: wiejąc, usunąć coś z jakiegoś miejsca»
2. pot. «szybko uciec»
3. «oczyścić omłócone zboże»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozdarty. Rumor, KIBICE na ANTKA, który nurkuje między nimi i zwiewa. Światła opuszczają głąb seny, żeby uwydatnić KLARĘ i POLICJANTA.
    JŁOS...
  • ... Drogą bezustannie przejeżdżały ciężarówki i wojskowe platformy. Tumany białego kurzu zwiewał podmuch wiatru wprost na plażę.
    Z mostu, oparci o balustradę...
  • ... różniące się wyniki szacunków (Mellor, 1959; Kosiba, 1978).Ablacja mechaniczna
    Zwiewanie śniegu. Wywiewanie śniegu z lodowca w sezonie akumulacyjnym można pominąć...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego