zwyczajność

Wielki słownik ortograficzny PWN

Słownik języka polskiego PWN

zwyczajny
1. «taki jak zawsze w danych okolicznościach»
2. «o człowieku: jeden z wielu, niewyróżniający się»
3. «o rzeczach: prosty, niewyszukany»
4. «wyraz, którego używa się, aby podkreślić oczywistość lub typowość tego, co określa następujący składnik wypowiedzi»
5. «drugi człon nazw gatunków roślin lub zwierząt, oznaczający ich pospolitość»

• zwyczajnie • zwyczajność

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... takie to pewne. Bo "gdy raz pójdzie w drzazgi fasada zwyczajności, umieszczenie nasze w kosmosie staje się, czym jest w istocie...
  • ... łatwo dostrzeżemy ciągłą
    ewolucję słowa w kierunku maksymalnej prostoty i
    zwyczajności. Uważał tę sprawę
    za niesłychanie ważną. Tą miarą oceniał wszelką...
  • ... Jezu! Czy nie da się wybrnąć z tego detalicznego toku zwyczajności? Zygmunt zbyt łatwo osiadał na mieliźnie poranka, dawał się spętać...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!