oberek

 
Wielki słownik ortograficzny PWN
oberek -r•ka, -r•kiem; -r•ki, -r•ków
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

przed moim domem, wskakuje się tylko w granego na festynie oberka.

Niemniej jednak byłem rad, że to sztafirowanie się jest czynione

 

Kapela składała się z akordeonu, skrzypek i bębna, muzykanci rżnęli oberka. Graniasta kroczyła powoli, obojętna na liczną publiczność i muzykę. Była

 

cichy a mroźny wieczór słychać z wiosek dalekich", wirują w oberku dokoła szkolnej klasy niemieckiej dwaj angielscy brodaci neptuni. U-ha

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego