zabłocić

 
Wielki słownik ortograficzny PWN
za•błocić -ocę, -ocą; -oć•cie
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

do wąskiego korytarza. Ze sporą torbą podróżną na ramieniu, w zabłoconych butach i mokrym płaszczu rzeczywiście wyglądał na włóczęgę, którego nie

 

końcu rozchylił gałęzie i zobaczył wysokiego jasnowłosego chłopaka, w podartym, zabłoconym ubraniu, z twarzą pokrytą czerwonymi pręgami – śladami uderzających gałęzi. Uciekinier

 

No dobrze, więc odpiszę.
I na liście Maciusia, pogniecionym i
zabłoconym, napisał tylko trzy słowa:

Nie ma głupich!

Tymczasem stolica dowiedziała

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego