naiwny
Wielki słownik ortograficzny PWN
naiw•ny; -ni
naj•naiw•niej•szy; -j•si
Słownik języka polskiego PWN
naiwny «nadmiernie szczery, łatwowierny i prostoduszny; też: wyrażający takie cechy»
• naiwnie • naiwniutki
• naiwnie • naiwniutki
realizm naiwny «twórczość malarzy lub rzeźbiarzy samouków, odznaczająca się dbałością o precyzyjne określenie kształtu i szczegółów przedmiotu oraz przeplataniem się elementów zaczerpniętych z obserwacji natury z tworami wyobrażni»

