[276] 72.B.3. Litera i

 
72.B.3. [276] Litera i
Litera i w spolszczeniach łacińskich nazw własnych ma następujące polskie odpowiedniki:
a) j na początku sylaby, np. Ionia — Jonia, Troia — Troja, Traianus — Trajan;
b) y po c, d, r, s, t, z (wtórnym), np. Cicero — Cycero, Aedituus — Edytuus, Agricola — Agrykola, Sicilia — Sycylia, Titus — Tytus, Asinius — Azyniusz;
c) i między spółgłoską (inną niż c, s, z) a samogłoską, np. Tiberius — Tyberiusz, Ovidius — Owidiusz, Servilius — Serwiliusz, Flavius — Flawiusz, ale: Decjusz, Kasjusz;
d) e w zakończeniach łacińskich nazw miejscowych, np. Falerii — Falerie, Veii — Weje, Pompeii — Pompeje (ale też Pompeja);
e) y w zakończeniach greckich nazw miejscowych, np. Philippi — Filipy, Leontini — Leontyny (nazwy te mogą też zachowywać pisownię oryginalną).
 
 
zgłoś uwagę
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego