inkwizytor

Wielki słownik ortograficzny

in•kwizytor -rze; -rzy (a. -rowie), -rów

Słownik języka polskiego

inkwizytor
1. «członek sądu inkwizycji»
2. «o osobie przesadnie podejrzliwej»

• inkwizytorski

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... rozświetlała migotliwa poświata ognia.
    Pomurnik zatrzymał się przy schodach, czekał.
    Inkwizytor jadł. Nie spieszył się. Zjadł wszystko, do samego dna, wydrapał...
  • ... Ręczę.
    Przez chwilę mierzyli się kłującymi spojrzeniami. Znajdę obu, myślał
    inkwizytor. I to szybciej, niż przypuszczasz. Moja w tym głowa. A...
  • ... nie mój pomysł, siedzielibyście teraz w Narrenturmie i czekali na inkwizytora!
    - Twoja plotka mogła kosztować nas życie. Gdyby Ambroż był bardziej...

Encyklopedia

organ sądowy w Wenecji;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego