laborantka

Wielki słownik ortograficzny PWN

laborant•ka -t•ce, -t•kę; -tek

Słownik języka polskiego PWN

laborant «pomocniczy pracownik laboratorium»
• laborancki • laborantka

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tak gapić, chcę tylko odzyskać stracone pieniądze".
    Anna, 23 lata,
    laborantka



    Pijana katastrofa

    Na naszej drugiej randce Wojtek czekał na mnie...
  • ... Jest kawalerem, ale ma dziecko, czteroletnią dziewczynkę, którą urodziła dwudziestokilkuletnia laborantka medyczna, Anna S.
    Poznali się na dyskotece w klubie studenckim...
  • ... a zarazem przyjaciel (to w jego atelier monachijskim Hitler poznał laborantkę Evę Braun), Heinrich Hoffmann przywiózł w sierpniu 1939 r. z...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego