tlenochlorek

Wielki słownik ortograficzny PWN

tleno•chlorek -r•ku, -r•kiem; -r•ków

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Encyklopedia PWN

związek nieorganiczny stosowany jako fungicyd;
dawna nazwa dichlorku karbonylu COCl2 (→ fosgen).
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego