dafne

 
Słownik języka polskiego PWN
dafne
1. Dafne mit. gr. «nimfa, którą Zeus zamienił w drzewo laurowe»
2. zob. wawrzynek.
zgłoś uwagę
 
Autentyczne przykłady użycia w Korpusie

Owidiuszowe mity ucieczki: lekkomyślnego podglądacza – Akteona, pięknego Apollina i nimfy Dafne oraz śmiertelnej biegaczki Atalanty.
Powieść o Akteonie polskiego baroku ma

 

plakat – drzewo znakiem plastycznym
rzeźba – pomnik Chopina pod wierzbą, Bernini:
Dafne i Apollo, rzeźby drewniane, płaskorzeźby, drzeworyt
muzyka – piosenki o choince

 

do następnej sali i Stasio został sam. Pośrodku Apollo i Dafne, niezasłonięci piórkami kapelusza pani Filipowiczowej, w białym, gładkim marmurze. On

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego