Bluźnić

Wielki słownik ortograficzny

bluź•nić -ź•nię, -ź•nią; bluź•nij (a. bluźń), bluź•nij•cie (a. bluźń•cie)

Słownik języka polskiego

bluźnierstwo «słowa uwłaczające temu, co jest ogólnie poważane lub co jest przez religię uznane za święte»
• bluźnierczy • bluźnierczo • bluźnierca • bluźnić

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Ciekawostki

BLUZGAĆ, BLUŹNIĆ
Bluźnić nie znaczy przeklinać, takie znaczenie ma bluzgać. Bluźnić natomiast to uwłaczać autorytetom i zasadom uważanym za święte, por. bluźnierca.

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... Anna idzie z Ryszardem, żeby dojść do kresu upodlenia.
    TOEPLITZ:
    Bluźni życiu.
    KOTT: I dlatego twierdzę, że to tragedia nie siedemnastowieczna...
  • ... niewiary nie przemacerował rozumem, przeciwnie, wierzyłby może, ale idejka każe bluźnić i nie znać Boga, trza jednak rżnąć burżujów i kwita...
  • ... Chcę być uwielbiany" . W kończącej album I Am The Resurrection
    bluźnił oznajmiając: "Zmartwychwstałem... ijestem światłem". To były hasła nowego pokolenia, które...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe słowo roku 2017

Zapraszamy do udziału w plebiscycie na Młodzieżowe słowo roku 2017.
Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!

Jeśli chcesz otrzymać bezpłatny e-book, potwierdź także poniższe zgody marketingowe.

Świat w przysłowiach

Wyślij

Weź udział w akcji „Młodzieżowe słowo roku 2017” i odbierz darmowy e-book!