Oaza

Wielki słownik ortograficzny PWN

oaza (rel.) -zie, -zę; oaz
oaza (geogr.) -zie, -zę; oaz: saharyjskie oazy

Słownik języka polskiego PWN

oaza
1. «obszar na pustyni obfitujący w roślinność dzięki obecności wody»
2. «miejsce, w którym można znaleźć spokój, wytchnienie; też: zajęcie dające odprężenie od innych zajęć»
3. «młodzieżowy ruch w Kościele katolickim, którego celem jest pogłębienie życia religijnego»
4. «obóz letni dla młodzieży należącej do tego ruchu»

• oazowy

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tym prace A. B. Dobrowolskiego, którego imię nosi baza na Oazie Bungera). Referant zwrócił uwagę na ustalenie z dużą dokładnością punktu...
  • ... zewnątrz, na ulicach getta. Korczak stworzył bowiem wokół tej
    dziecięcej
    oazy
    jakby uczuciowy wał obronny, symbolizujący oddzielenie zła i
    będący jednocześnie...
  • ... wspaniałe zabytki tysiącletniej kultury, tętniące życiem kolorowe targi, kipiące zielenią oazy, przepiękne plaże i krystalicznie czyste morze - dopiero tu poznasz prawdziwy...

Encyklopedia PWN

oaza
[łac. < gr. < egip.],
ekol. miejsce na pustyni lub półpustyni o względnie bujnej roślinności z naturalnym (rzeka, źródło) lub sztucznym (kanał nawadniający, studnia artezyjska) nawodnieniem;
Bungera, Oaza
[o. baŋgera],
Bunger Hills, Wzgórza Bungera,
region fizycznogeogr. w Antarktydzie Wschodniej, na Wybrzeżu Knoxa, w zachodniej części Ziemi Wilkesa.
zagłębienia dna mor. w ryftach grzbietów śródoceanicznych z wodą o wysokiej temperaturze (gorące źródła w dnie oceanicznym) i zasoleniu;

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego