bluffiarz

Wielki słownik ortograficzny PWN

bluf•fiarz -rza; -rze, -rzy; zob. blefiarz

Słownik języka polskiego PWN

blef, bluff [wym. blef]
1. «postępowanie obliczone na wprowadzenie kogoś w błąd»
2. «w grze w karty: wywoływanie u partnera wrażenia, że się ma mocniejsze karty niż w rzeczywistości»

• blefiarz, bluffiarz • blefować, bluffować

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... mu może, że zbytnią ufnością
    darzy nawet artystów, moim zdaniem,
    bluffiarzy - on nawet wobec nich
    nie traci swej przyjaznej ufności. Ale...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego