cerkiewny

Wielki słownik ortograficzny PWN*

Dubicze Cer•kiew•ne Dubicz Cer•kiew•nych; przym.: dubicki

Słownik języka polskiego PWN*

cerkiew
1. «świątynia chrześcijańska obrządku prawosławnego lub Kościołów wschodnich»
2. «instytucja hierarchiczna wyznania prawosławnego i greckokatolickiego reprezentowana przez duchownych»
3. «wspólnota ludzi wyznania prawosławnego lub greckokatolickiego»

• cerkiewny • cerkiewka
język cerkiewny «słowiański język liturgii Kościoła Wschodniego»
szkoła cerkiewna «szkoła elementarna w dawnej Rosji, prowadzona przy parafiach przez duchownych prawosławnych»

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  

Zagraj z nami!

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego