ebionita

Słownik języka polskiego PWN

ebionita «członek judeochrześcijańskiej wspólnoty religijnej działającej w I–V w.»

Encyklopedia PWN

religiozn. judeochrześc. herezja działająca I–V w. gł. w Palestynie i Syrii; nazwa pochodzi od hebrajskiego ebion [‘ubogi’];
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego