jurodiwyj

Wielki słownik ortograficzny

jurodiwyj; -wi

Słownik języka polskiego

jurodiwyj «w Rosji: człowiek nawiedzony, często skrywający pod maską głupoty i opętania mądrość i świętość»

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... że, jeśli idzie o mnie, to gdyby nie ksiądz Grzegorz, jurodiwyj Griszka, na pewno zagubiłbym się bez reszty wśród nakazów i...
  • ... lekcjach religii i co powtarzał i potwierdzał ksiądz Grzegorz, paniński jurodiwyj Griszka z bani, i pomyślałem:
    "Niech nie opuszcza go łaska...
  • ... Lejbuś... Po wielu latach błąka się po moich pisaninach. Jest Jurodiwym w "Borysie Godunowie" Musorgskiego, daje się obrażać i zabijać na...
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego