kluczka

Wielki słownik ortograficzny PWN

klucz•ka -cz•ce, -cz•kę; -czek

Słownik języka polskiego PWN

kluczka
1. «pętla ze sznura lub rzemienia zaciskająca się, służąca do wiązania czegoś»
2. «żerdź służąca do wyciągania wiadra ze studni, do zrywania owoców itp.»
3. «skok zwierzęcia w bok od kierunku, w którym się posuwa»

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... widząc przepływającą obok niego i powiększającą się z każdą minutą kluczkę liny. Początkowo bał się głośniej odetchnąć, aby właśnie teraz, w...
  • ... Poczeka w boksie. Za postój zniżamy taksę. Szn-pani otrzymuje kluczki, klamkę od garażu i obojętnie o jakiej porze dnia albo...
  • ... bokiem na lodowy nabój ścieżki.
    Bańczycki wyprowadził nogi z bezładnej
    kluczki, podgarnął się w brzuchu, wyszamotał spod obcego, wstał.
    W biegu...

Synonimy

Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!