kultywator

Wielki słownik ortograficzny PWN

kul•tywator -ra, -rze; -ry, -rów

Słownik języka polskiego PWN

kultywator «narzędzie rolnicze służące do spulchniania gleby oraz do niszczenia chwastów»
• kultywatorować

Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Korpus języka polskiego

Autentyczne przykłady użycia w piśmie i mowie zgromadzone w Korpusie
  • ... tym kultywatorem?! - mówił poirytowany tata.
    - O, panie dziedzicu, ja tego
    kultywatora nie konsumowałem...
    Zdumiony tata milkł oszołomiony i wisząca w powietrzu...
  • ... na konwencjonalne widzenie oczom pisarze tego rodzaju mogą się wydawać kultywatorami bezinteresownych uciech wyobraźni i języka, czystymi estetami zagubionymi w swoich...
  • ... tak:
    - Panie Piegat, co pan, do diabła, zrobił z tym
    kultywatorem?! - mówił poirytowany tata.
    - O, panie dziedzicu, ja tego kultywatora nie...

Encyklopedia PWN

kultywator
[ang. < średniow. łacina cultivo ‘uprawiam’],
narzędzie roln., konne lub ciągnikowe (zawieszane lub przyczepiane) służące do spulchniania i kruszenia zaoranej i zleżałej gleby, spulchniania ścierniska w celu zasiania poplonów, niszczenia darni na polu (co ułatwia orkę), mieszania nawozów mineralnych z glebą i in. prac doprawiających;
Przeglądaj słowniki
Przeglądaj Słownik języka polskiego
Przeglądaj Wielki słownik ortograficzny
Przeglądaj Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego

Młodzieżowe Słowo Roku 2020

Przyłącz się do V edycji plebiscytu PWN i zgłoś swoją propozycję.
UWAGA! Zgłoszone słowo nie musi być nowe, slangowe, ani najczęstsze. Doceniamy istotność tematu oraz kreatywność języka!
Powiedz o plebiscycie swoim znajomym.

Głosy można oddawać do
30 listopada 2020 r.

Wyślij
Weź udział w akcji „Młodzieżowe Słowo Roku 2020”!